Het kantelpunt

Onze kleine meid gaat week 28 in.

Inmiddels hebben we het wereldkundig gemaakt; we krijgen een meisje! We zijn dolblij met dit nieuws; de twee jongens krijgen er een klein zusje bij en de kleine meid komt straks in een warm nest met twee grote broers. Een fijn idee.

De weken vliegen voorbij. Inmiddels hebben we het geboortekaartje in grote lijnen klaar, zijn we bijna uit de naam en zijn we nu echt wel op een kantelpunt aangekomen. Het kantelpunt waarop we nu echt gaan merken wat het effect van een derde op ons gezin zal zijn.

Astrid heeft al een behoorlijke buik en gaat nu wel merken dat ze minder kan dan voorheen. Even naar het centrum lopen of een stukje fietsen gaat al niet zo makkelijk meer. En na een dagje werken of samen met de jongens is er niet veel energie meer over. We worden gedwongen nog meer te plannen en taken slim te verdelen. We beginnen te denken dat de natuur ons zo stiekum een beetje aan het voorbereiden is; de omstandigheden zo voor de geboorte verzwaren zodat wanneer de kleine er straks is, het een beetje mee zal vallen.

Maar vooral ook de praktische zaken komen nu goed aan bod. De ruimte in huis, onze auto en de kinderopvang..

We hebben een ontzettend leuk huis, een jaren 30 woning in het Centrum van de stad. Maar het heeft drie slaapkamers; twee op de verdieping en een mooi verbouwde zolderkamer welke dient als onze ruime slaapkamer. Eigenlijk heeft het twee slaapkamers te weinig. De tuin is erg fijn, maar het fietsenhokje heeft ruimte voor twee fietsen, waar we uiteindelijk toch graag 5 zien staan.

Ons huis staat dan ook te koop. Nu twee maanden en we hebben inmiddels twee keer kijkers gehad. Met een gemiddelde doorlooptijd van drie jaren hebben we niet de ilussie dat we op korte termijn een ander huis zullen hebben.

Voor nu zullen de jongens een kamer moeten delen en krijgt de meid een eigen kamertje. We hebben besloten om de jongens al deze week samen op een kamer te gaan doen. Dit om te voorkomen dat de jongens (en wij ook :) )moeten wennen op het moment dat de kleine er net is. We zijn benieuwd hoe dat uit gaat pakken. Feije (1) slaapt over het algemeen vrij licht en Kaya (4) wordt ‘s nachts nog wel eens wakker.

Over de auto houden we je nog wel op de hoogte. Kort samengevat; deze is nu een half jaar oud en we zijn door onze kleine meid gaan beseffen dat er geen drie stoeltjes naast elkaar op de achterbank passen :)

Wat meer onze aandacht heeft is de kinderopvang. Op dit moment hebben wij een gastouder voor twee dagen in de week en oma past een dag in de week op. Omdat oma haar huis verkocht had en bij ons in de stad zou komen wonen, hebben wij de gastouder opgezegd. Nu is helaas de verkoop van de woning van oma op het laatste moment niet door gegaan, waardoor we geen gastouder meer hebben, en het voor oma niet mogelijk zal zijn drie dagen op te komen passen (ze woont daarvoor te ver weg). Kortom; de wijze waarop we kinderopvang geregeld willen hebben staat nu helemaal open. De oudste gaat inmiddels naar school, dus de hele combinatie van een gastouder (oma), kinderopvang en buitenschoolse opvang komt de aankomende tijd lekker aan bod.

Er komt een hoop op ons af, maar dat maakt het nog niet minder leuk. Waar het aan de ene kant onzekerheden en veranderingen brengt, geeft het ook veel bewustzijn en tijd en aandacht voor onze eigen gezinssituatie. We zijn erg gemotiveerd er wat moois van te maken en het is vooral ook erg leuk om te zien hoe de jongens zich nu ontwikkelen. De oudste gaat net in zijn eerste week naar school en de jongste ontwikkeld zich hard door steeds meer te gaan praten en zijn plekje te veroveren ten opzichte van zijn grote broer.

Maar goed, het kantelpunt is gekomen. Naar verwachting genoeg om over te schrijven de aankomende periode.

We zijn ook erg benieuwd naar jullie ervaringen of vragen! Laat het ons weten!

 

 

 

 

 

Ze worden nog meer broer

Nog even, en we gaan het onze mannetjes vertellen. Ze zijn nu met z’n tweeen, ieder een eigen rol. De grote broer bepaald, en de kleine daagt uit. De kleine veroverd, de grote man beschermd.

Erg leuk te zien hoe ze met elkaar om gaan, hoe ze van elkaar genieten en elkaar soms lekker in de weg zitten. Hoe dan ook altijd weer bij elkaar en rekening houden met de ander.

En dan straks. Dan wordt de grote broer nog groter, en zal de kleine man in het midden komen te staan. Erg spannend. Hoe zullen ze hier op reageren. We hopen op de nodige gezelligheid en warmte, eigenlijk nog een versterking van hoe het nu is.

Nog even en we gaan het ze vertellen, erg benieuwd hoe ze er op zullen reageren (en dan met name grote broer van 3). Kleine broer van 1 zal het nog niet zo mee krijgen waarschijnlijk. Kunnen ze zich er vast op voorbereiden.

3, het nieuwe 2.

Voor ons is dit straks niet minder waar. Vandaag 7 weken zwanger. We hebben dus nog even te gaan maar op dit moment echt even in een verwerkingsproces.

We dachten aan drie kinderen, we twijfelden over drie kinderen (waarschijnlijk wel, maar dan over anderhalf tot twee jaar) en we waren een beeld aan het vormen over drie kinderen. Niet echt gepland dus, maar zeker welkom.

Eigenlijk zaten we midden in de overwegingen. Emoties, kosten, praktische zaken, etc, etc. Iets wat nu niet minder vragen oproept, maar in ieder geval niet meer tot een beslissing hoeft te leiden.

We zijn erg benieuwd naar ervaringen, vragen en met name antwoorden. Waar loop je tegen aan en hoe ervaar je het ouder zijn van drie kinderen. Laat het ons weten!